Komentari

U raskoraku s privredom

image Dejan Tovilović

Obrazovanje u Republici Srpskoj u teškom je raskoraku sa privredom i umjesto da joj se približava ide nekim svojim nejasnim pravcem bez obzira na zahtjeve i potrebe tržišta.

To pokazuje i plan upisa za narednu školsku godinu gdje većina srednjih škola služi isključivo kao uslov bez kojeg se ne može upisati fakultet.

Po mnogima u pitanju je svojevrsni "protočni bojler" koji nema sposobnost prilagođavanja potrebama i zahtjevima tržišta, koji se svakodnevno mijenjaju, i koji olako shvata svoju ulogu koja je u većini ozbiljnih zemalja i te kako važna.

Jer da to nije tako valjda bi neko razuman uvidio da u Trebinju treba da se školuju vinogradari, u Gradišci voćari, a u Derventi i Kotor Varošu obućari, koji posao mogu dobiti gotovo istog momenta kada se jave na oglas za posao.

Gledajući plan, za koji odgovorno tvrdim da je daleko od realnosti, stiče se utisak da mesari i stolari nemaju gdje da se zaposle jer je za ova zanimanja otvoreno samo pedesetak mjesta u svim školama u RS.

Da stvar bude gora, teret upisne politike pao je i na učenike završnih razreda osnovnih škola, koji su kroz anketu učestvovali u odluci o zanimanjima za koje će se vršiti upis.

Smatram da je malo ko od njih, a krećem od sebe, u tim godinama sposoban da procijeni svoje kapacitete, ali i da rasuđuje u momentu kada je preplavljen bujicom misli i emocija koje nosi pubertet.

Vodeći se krilaticom "Fabrika mi ionako ne gine" mnogi kreću na fakultete a koji su još odranije fabrika za kadrove na evidenciji Zavoda za zapošljavanje i na kraju upadaju u začarani krug gdje se svako bavi svačijim poslom, a niko onim svojim.

Na gubitku je i poslodavac koji dobija nestručan kadar u koji mora da ulaže vrijeme i novac, dok je ovaj konstantno nezadovoljan i razočaran činjenicom da ne radi ono za šta je debelo morao da zagrije stolicu. 

Među ozbiljnim biznismenima decenijama vlada mišljenje da bez ulaganja u znanje i sticanja novih vještina nema uspjeha. To je iskorak koji mora napraviti i obrazovanje.


Piše: Dejan Tovilović

Biznis.ba / NN

Podijeli sa drugima

Prijavite se na feed ovog komentara Komentara (0 poslato):

Pošaljite komentar comment
Unesite kod sa slike:
  • email Pošalji prijatelju
  • print Verzija za štampu
  • Plain text Kao tekst


Priča sedmice

image
Građevinac iz Bugojna

FOTO / Ramiz Ahmetović sagradio 170 munara: U svaku od njih ugrađen je dio mene

Munara ili minaret, potiče od arapske riječi manara, a ima značenje “svjetionik”. Vitke i visoke, prislonjene uz džamije, munare su značajna obilježja za brojne gradove u regiji i svijetu. Osim toga, predstavljaju simbol vjere islama i jedan su od najkarakterističnijih oblika u islamskoj arhitekturi.