Dobrica Ćosić u tekstu koji je napisao za stoti broj nedjeljnika “Pečat”. 

Neprincipijelno, ravnodušno prema istinama bosanskog rata, galantno, “emancipovano”, prihvatamo džihadsko-fundamentalističke bošnjačke propagandne laži o srpskom genocidu u Bosni i Srebrenici, nesavjesno neodgovorno izjednačavamo svoje ratne zločine sa tobožnjim “holokaustom” nad muslimanima, brojimo i umnožavamo svoje zločine, ...

...  a prećutkujemo bošnjačke i hrvatske - čime i naše potomke činimo pripadnicima genocidnog naroda ravnog nacističkom Njemačkom. Od koga je dobijen mandat za takvu evropeizaciju Srbije, koju zastupaju nedorasli političari, korumpirani intelektualci i neki mediji? - pita se  pisac Dobrica Ćosić u tekstu koji je napisao za stoti broj nedjeljnika “Pečat”.

U ime kakve demokratije, tranzicionog reformizma, civilizacije, 10 godina stranački vehabiti legitimno, “novodemokratski” feudalizuju Srbiju, osvajaju i razdjeljuju vlast da je upotrebljavaju za svoje privilegije i pljačku srpske sirotinjske imovine stečene boljševičkim terorom seljaka, znojem radnika i znanjem domaćih stručnjaka?

Takozvana “petooktobarska” vlast koja se najavila kao reformska u privredi, u školstvu, zdravstvu, državnoj upravi, kulturi, koje je to pozitivne reforme sprovela za deset godina demokratske vladavine? Koja su to opšta dobra i kakav je to duhovni i moralni preporod doživjela Srbija poslije kobnog titoizma i Miloševićevog režima?

Zašto je prema Srbiji i srpskom narodu od 1990. godine Evropska zajednica vodila nedemokratsku, kažnjeničku, ratobornu politiku, prema narodu koji je u jugoistočnoj Evropi ispoljio najveći slobodarski, demokratski, antifašistički, antistaljinistički kapacitet u 20. vijeku, žrtvujući skoro četvrtinu svoje populacije u dva svjetska rata za odbranu one Evrope koja je zapadnoj civilizaciji branila njene najveće vrijednosti.

Ako su takvu politiku vodile EU i Amerika i prvom ratnom upotrebom NATO-a ubijajući hiljade srpskih civila, rušeći mostove, škole i bolnice, samo zbog nesrećnog i za Srbiju kobnog režima Slobodana Miloševića i zbog dva osumnjičena haška optuženika, deset godina držala u getu i izolaciji državu od osam, devet miliona, onda su EU i SAD sasvim moralno i politički porekli onu Evropu koja je od stare Atine do Aušvica bila čovečanstvu stvaralačka matica osnovnih ljudskih vrijednosti zapadne civilizacije. Šta sve treba da činimo i konačno zaustavimo svoje nazadovanje da kao značajna nacija ne nestanemo u 21. vijeku?

Ne vjerujem da samim učlanjenjem u EU, ako i prestanu da nas ucjenjuju dvojicom haških optuženika, započinje srpski preporod. Preporod počinje najprije u samom čovjeku, u njegovom umu, u srcu i duši njegovoj, a ta velika mena u Srbima i Srpkinjama još se nije pokazala.
Pokazaće se! Jer mi možemo i više no što možemo.

(Dobrica Ćosić, za "Pečat")

Biznis.ba